دیگ گر

دیگ گر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه دیگ سازد. قدار. ( ملخص اللغات حسن خطیب ).

آنکه دیگ سازد.

💡 در تو، پروین، نیست فکر و عقل و هوش ورنه دیگ حق نمی‌افتد ز جوش

💡 پس آنک او به بنگاه می‌پخت دیگ به هنگام خور بود یار علی

💡 اگر خواهی که کارت کار باشد همیشه دیگ بختت بار باشد

💡 ز تف دیگ روغن مرد مضطر به پای افکند حالی کاسهٔ سر

💡 دیگ گفتش گر اباگر روغن است شور وشیرین هرچه هست آن منست