لغت نامه دهخدا
تیزطبیعت. [ طَ ع َ ] ( ص مرکب ) بی صبر و بی تحمل و تندخوی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده قبل شود.
تیزطبیعت. [ طَ ع َ ] ( ص مرکب ) بی صبر و بی تحمل و تندخوی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ماده قبل شود.
بی صبر و بی تحمل و تند خوی
💡 ۱. تیزشاخ عربی - بز کوهی بزرگ با شاخهای بلند و نوک تیز، که در مناطق خشک عربستان سعودی یافت میشود. زمانی در آستانه انقراض بود اما اکنون با موفقیت دوباره در طبیعت معرفی شدهاست.