بسته رحم

بسته رحم. [ ب َت َ / ت ِ رَ ح ِ ] ( ص مرکب ) زنی را گویند که هرگز نزاید و او را به عربی عقیمه خوانند. ( برهان ). یعنی عورتی عقیمه. آنکه از زادن باز مانده بود. ( شرفنامه منیری ). عقیم. ( رشیدی ). کنایه از عقیم و نازاد. ( آنندراج ) ( مجموعه مترادفات ص 249 ). زن عقیم را گویند. ( سروری ). و رجوع به شعوری ج 1 ورق 178 شود:
ای در نظر جود تو بیقدر درم
وز زادن شبه تو جهان بسته رحم.
رکن الدین مکرانی ( از آنندراج، سروری و شعوری ).

( اسم ) نازا عقیم.

💡 ای نوجوان که دل به کمند تو بسته‌ام رحمی نما که پیر و ضعیف و شکسته‌ام