التشیع فی طرابلس و بلاد الشام
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] التشیع فی طرابلس و بلاد الشام، تألیف شیخ علی ابراهیم طرابلسی، اثری است که نویسنده آن به بررسی تاریخ تحولات مذهب تشیع در طرابلس و سرزمین های شام پرداخته است. این کتاب به زبان عربی و در یک جلد منتشر شده است.
کتاب، مشتمل بر مقدمه شیخ قبلان (نایب رئیس مجلس اعلای لبنان) و مقدمه نویسنده و پنج فصل است.
نویسنده در بسیاری از مباحث، به منابع مورد استفاده اشاره نکرده است، اما به گفته شیخ قبلان، مهم ترین کتاب مورد استناد وی، آثار مورخ بزرگ، ناصر خسرو است که گزارش کرده که در سال 428ق، مردم طرابلس شیعه بوده اند و بنی عمار بر مذهب شیعه امامیه اثناعشریه بوده اند.
کتاب با مقدمه ای به قلم شیخ عبدالامیر قبلان، نایب رئیس مجلس اعلای لبنان آغاز شده است. وی در ابتدای این مقدمه حرکت ها و نهضت های شیعی را یکی از مهم ترین ویژگی های قرن چهارم هجری دانسته است. در خصوص این عصر مطالعات فراوانی صورت گرفته، اما محققین از برخی نواحی بحث غافل مانده اند. نویسنده در کتاب حاضر تلاش کرده است تصویر جامعی از طرابلس به خواننده ارائه نماید.
نویسنده در مقدمه اش بر کتاب، نگارش این اثر را به جهت روشن تر شدن نقش تاریخی دانسته که به وسیله آن شهر طرابلس قدرت گرفت و دومین شهر بزرگ جمهوری لبنان امروز گردید. وی در ادامه، عصر فاطمی ها (900 - 1071ق) را از درخشان ترین اعصار این شهر دانسته که کسانی چون اصطخری و مقدسی به آن گواهی داده اند. همچنین دلائل تبدیل شدن طرابلس در عصر فاطمی به مرکز مهم تجاری بلاد شام را توضیح می دهد.
جمله سازی با التشیع فی طرابلس و بلاد الشام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در آخر این رساله، ساختار فئودالی پادشاهی اورشلیم، واسالهای پادشاهی و همچنین بارونهای مهم و تعداد شوالیهها شرح داده شدهاست. همچنین به وضعیت شاهزادهنشین انطاکیه و کنتنشین طرابلس و گروههای غیرمسیحی در قلمروی اورشلیم نیز پرداخته شدهاست.
💡 عربی لیبیایی (عربی: لیبی) یکی از گویشهای عربی است که در کشور لیبی بدان سخن میگویند. این گویش خود به دو گویش شرقی رایجج در بنغازی و بیضا و غربی رایج در طرابلس و مصراته تقسیم میشود. گویش شرقی از مرزهای لیبی فراتر رفته و زبان عمده غرب مصر نیز بهشمار میرود. یک گویش متمایز جنوبی نیز در سبها رایج است که بیشتر به گویش غربی نزدیک است. گویش جنوبی دیگری نیز در مرز با نیجر تکلم میشود.
💡 پس از استقلال پادشاهی لیبی، طرابلس و بنغازی پایتخت شدند. در این زمان، بسیاری از مستعمرهنشینان ایتالیایی هنوز در این شهر زندگی میکردند که تنها پس از به قدرت رسیدن معمر قذافی در سال ۱۹۶۹، بهطور دسته جمعی شهر را ترک کردند.