اجماع عترت

[ویکی فقه] اجماع عترت به اتفاق رأی حضرت علی، فاطمه زهرا، امام حسن و امام حسین (علیهم السلام) بر حکمی شرعی اطلاق می شود.
اجماع عترت، به معنای اتفاق حضرت علی (علیه السلام)، حضرت زهرا (علیهاالسلام)، امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) بر حکمی از احکام شرع می باشد.
دیدگاه شیعه و سنی درباره اجماع عترت
این اتفاق، به دلایل زیر، نزد شیعه و برخی از اهل سنت حجت است:۱. آیه تطهیر: ﴿إِنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً﴾؛ «خدا فقط می خواهد آلودگی را از شما خاندان) پیامبر (بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند». ۲. سخن پیامبر (صلی الله علیه وآله): «انی تارک فیکم الثقلین ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا کتاب الله و عترتی اهل بیتی؛» من بعد از خودم دو چیز گران بها نزد شما باقی می گذارم و تا زمانی که شما به آن دو تمسک کنید گمراه نخواهید شد: یکی از آن ها قرآن و دیگری عترت من است».
نکته
برخی از اهل سنت این اجماع را به دلیل فقدان شرط حجت نمی دانند و معتقدند با اتفاق این چند نفر بر حکمی، اجماع محقق نمی شود.