لغت نامه دهخدا
سرو ستاه. [ س َرْ وِ س ِ ] ( اِ مرکب ) نام نوایی است از موسیقی. ( برهان ). نام لحنی از مصنفات باربد است. رشیدی گفته همان سروستان است. ( آنندراج ):
ساعتی سیوارتیر و ساعتی کبک دری
ساعتی سرو ستاه و ساعتی باروزنه.منوچهری.قمریان راه گل و نوش لبینا خوانند
صلصلان باغ سیاووشان با سرو ستاه.منوچهری.بنوش جام تو از دست سرو میناپوش
نیوش بانگ سماع از نوای سرو ستاه.ازرقی.