لغت نامه دهخدا
دانه کار. [ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) که دانه کارد. که دانه کاشتن کار دارد. که دانه در دل خاک نهد رستن را. تخم پاش:
همه خوشه چینند و من دانه کار
همه خانه پرداز و من خانه دار.نظامی.
دانه کار. [ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) که دانه کارد. که دانه کاشتن کار دارد. که دانه در دل خاک نهد رستن را. تخم پاش:
همه خوشه چینند و من دانه کار
همه خانه پرداز و من خانه دار.نظامی.
که دانه کارد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گرد بر می آورد از عقده دلبستگیش می کند با دانه کار رطل سنگین آسیا
💡 بجز دانه کاری مرا کار نیست به من پادشاهی سزاوار نیست
💡 هر که در این مزرعه شد دانه کار آرد از آن دانه همان دانه بار