حارث بن زمعه
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است
از مشرکان و دشمنان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بود که در غزوه بدر به دست عمار بن یاسر به هلاکت رسید. برخی مفسران، آیه 97 سوره نساء(4) را درباره وی و شماری از مشرکان دانسته اند که فرشتگان، آنان را به جهت سرباز زدن از هجرت و مفتون شدن به دست مشرکان سرزنش کرده اند.
همچنین از وی در شأن نزول آیه 49 سوره انفال(8) یاد شده که مسلمانان را به غرور و فریب خوردن از پیامبر صلی الله علیه و آله متّهم کرد.
[ویکی فقه] حارث بن زمعه (قرآن). حارث بن زمعه از مشرکان و دشمنان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم بود که در غزوه بدر به دست عماربن یاسر به هلاکت رسید.
از مشرکان و دشمنان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلّم بود که در غزوه بدر به دست عماربن یاسر به هلاکت رسید. برخی مفسران، آیه ۹۷ نساء را درباره وی و شماری از مشرکان دانسته اند که فرشتگان، آنان را به جهت سرباز زدن از هجرت و مفتون شدن به دست مشرکان سرزنش کرده اند. همچنین از وی در شان نزول آیه ۴۹ انفال یاد شده که مسلمانان را به غرور و فریب خوردن از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم متهم کرد.
جمله سازی با حارث بن زمعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ممكن هم هست آيه شريفه اشاره به آن عده اى ازاهل مكه باشد كه به رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) ايمان آوردند ولى دلهايشان ازترديد بيرون نيامده بود و با مشركين براى جنگ با آن حضرت حركت كردند، و در بدربه بلائى كه بر سر مشركين آمد دچار گرديدند، چون در خبر آمده كه عده اى از قريش درهمان مكه ايمان آورده بودند، و ليكن پدرانشان نمى گذاشتند كه از مكه بيرون بيايند، ودر مدينه به رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) بپيوندند، و ناچار با پدرانشان كهبراى شركت در جنگ بدر حركت كردند بيرون آمده و به بدر آمدند، و ليكن وقتى در آنجاقلت مسلمانها را ديدند از ايمان خود منصرف شده و گفتند اين بيچاره ها فريب دينشان راخوردند، و آن عده عبارت بودند از قيس بن وليد بن مغيره، على بن اميه بن خلف، عاصبن منبه بن حجاج، حارث بن زمعه، و قيس بن فاكه بن مغيره. و آيه (و اذيقول المنافقون و الذين فى قلوبهم مرض غر هولاء دينهم...) كه بعد از چند آيه ديگرهمين سوره است اشاره به داستان ايشان است.
💡 و اين عده از قريش به پنج نفر معروف شدند، و آنها عبارت بودند از قيس بن وليد بنمغيره و ابو قيس بن فاكه بن مغيره كه هر دو مخزومى بودند، و حارث بن زمعه، على بناميه بن خلف، و عاصى بن منبه.
