لغت نامه دهخدا
ساکسا. ( اِخ ) دسیدیوس. یکی از رومیان که بسال 40 ق.م. هنگام حمله پارتیان به سوریه والی آن سامان بود. رجوع به ایران باستان ج 3 ص 2342 و2343 شود.
ساکسا. ( اِخ ) دسیدیوس. یکی از رومیان که بسال 40 ق.م. هنگام حمله پارتیان به سوریه والی آن سامان بود. رجوع به ایران باستان ج 3 ص 2342 و2343 شود.
یکی از رومیان که بسال ۴٠ ق. م هنگام حمله پارتیان به سوریه والی آن سامان بود
💡 جانقو ساکسا (به اسپانیایی: Janq'u Saxa) یک کوه در پرو است که در منطقه موکگوا واقع شدهاست. جانقو ساکسا ۴٬۸۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شدهاست.
💡 ساکسا روبرا (انگلیسی: Saxa Rubra) دهکده و ایستگاهی در راه رومی فلامینی، در ۹ مایلی (۱۴ کیلومتری) از رم، ایتالیا بود.