لغت نامه دهخدا
رزق مضمون. [ رِ ق ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مشایخ رزق را چهار قسم کرده اند، یک رزق مضمون میباشد و آن عبارت است از آنچه بدو رسد از طعام و شراب و آنچه او را کفاف است و از اینرو رزق مضمون گویند که خدای ضامن اوست: و ما من دابة فی الارض الاعلی اﷲ رزقها. ( قرآن 6/11 ). و توکل در رزق مضمون است نه رزقهای دیگر. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به رزق و رزق مقسوم و رزق مملوک و رزق موعود شود.