لب و لوچه

لب و لوچه. [ ل َ ب ُ ل َ / لُو چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) لب و لوشه.
- لب و لوچه اش آویزان بودن یا شدن؛ ناراضی و ناخشنود بودن یا ناخشنودی نمودن که از ملامح وی مشهود شود.

از اتباع لب و لوشه. لب و لوچه اش آویزان بودن یا شدن ناراضی و ناخوشنود بودن یا ناخشنودی نمودن.

💡 و هنگامى كه غذا را فرو برديم فعاليت اين چاهها خاموش ميگردد، خلاصه نظام عجيبى برايـن چـشـمـه هـاى جـوشـان حـكـومـت مـيـكـنـد كـه اگـر يـك سـاعـتتعادل و حساب آنها بهم بخورد، يا دائما آب از لب و لوچه ما سرازير است و يا