فعززنا

واژه «فَعَزَّزْنا» از ریشه «عزّ» در زبان عربی گرفته شده و به معنای تقویت کردن، نیرو بخشیدن، پشتیبانی کردن و محکم‌تر ساختن است و در متون قرآنی برای بیان حمایت الهی از پیامبران به کار می‌رود. این فعل نشان‌دهنده افزایش قدرت و استحکام در برابر ضعف یا مخالفت است و بیان می‌کند که خداوند برای یاری رساندن، عامل تقویت و پشتوانه‌ای جدید قرار می‌دهد. از نظر ساختار زبانی، این واژه از باب تفعیل آمده و بر شدت گرفتن و افزوده شدن نیرو و قدرت دلالت دارد، به گونه‌ای که حالت تقویت‌شده و تأکیدشده را می‌رساند. در قرآن کریم، این واژه در آیه ۱۴ سوره یس به کار رفته است که می‌فرماید: «إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ»؛ یعنی هنگامی که دو پیامبر را به سوی آنان فرستادیم و آنان آن دو را تکذیب کردند، پس ما آن دو را با پیامبر سومی تقویت و پشتیبانی کردیم. این آیه نشان می‌دهد که «فعززنا» به معنای افزودن نیروی کمکی و افزایش قدرت پیامبران در برابر تکذیب و مخالفت مردم است. در واقع، مفهوم اصلی این واژه بر حمایت الهی و تثبیت مأموریت پیامبران تأکید دارد تا آنان در انجام رسالت خود استوارتر و نیرومندتر شوند. واژه «عزّت» که ریشه این فعل است، به معنای قدرت، شرافت و شکست‌ناپذیری نیز آمده و در این ترکیب معنای تقویت و استحکام را کامل‌تر می‌کند. در برخی قرائت‌ها این واژه به صورت مشدد «فعزّزنا» نیز خوانده شده است که هر دو شکل، مفهوم تقویت و نیرو بخشیدن را منتقل می‌کنند. بنابراین «فعززنا» در قرآن بیانگر یک اقدام الهی برای افزایش توان و استقامت پیامبران در برابر انکار و مخالفت مردم است. این واژه در مجموع مفهومی عمیق از حمایت، قدرت‌بخشی و استوارسازی مأموریت الهی را در خود دارد و نشان‌دهنده نقش تأییدی و تقویتی خداوند در هدایت پیامبران است.