شعله کار

شعله کار. [ ش ُ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) آنکه آتش برافروزد. آتش افروز. شعله گر:
شعله کاران را به خاکستر قناعت کردن است
هر کجا عشق است دهقان سوختن هم حاصل است.بیدل ( از آنندراج ).و رجوع به شعله گر شود.

آنکه آتش بر افروزد آتش افروز

💡 به سینه داغ و به دل ناله و به دیده سرشکم محبتم همه‌جا شعله کار سوختگی‌ها

💡 بسی کردست گردون شعله کاری نخواهد بود کس را رستگاری