لغت نامه دهخدا
دشتبی. [ دَ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مخفف دشت آبی است و مقصود از دشت آبی زمینهایی است که با میاه انهار و قنوات زراعت و سیراب شود و دیمی نباشد.
دشتبی. [ دَ ت َ ] ( اِخ ) سابقاً روستایی ( بلوک و ناحیه ای ) بوده است معتبر بین ری و همدان،که بعدها شهر قزوین را در آن احداث کردند. و اینک دشتبی دهستانی است در مجاورت دهستان بشاریات بجنوب و جنوب غربی شهر. در کتاب المآثر و الآثار ( عهد ناصرالدین شاه ) آمده که الکای دشتبی از نه بلوک قزوین تشکیل شده. دَشْتْوَه. و رجوع به دشت آبی و دستبی شود.