خوش سماع

خوش سماع. [خوَش ْ / خُش ْ س َ ] ( ص مرکب ) آنکه موسیقی دوست دارد.آنکه آهنگ موسیقی را با اشتیاق می شنود:
مشک جعد و مشک خط و مشکناف و مشکبوی
خوش سماع و خوش سرود و خوش کنار و خوش زبان.منوچهری.|| آنکه کلام دیگری را خوش می شنود. آنکه طاقت شنیدن بحث و گفتار زیاد را دارد.

آنکه موسیقی دوست دارد آنکه آهنگ موسیقی را با اشتیاق می شنود.

💡 عندلیب خوش سماع او جاودان گویا بود دست برد از همسران خویش و ز اهل و تبار

💡 این چه میدانستم آن آوردمت خوش سماعی با میان آوردمت