لغت نامه دهخدا
خفقان دار. [ خ َ ف َ ] ( نف مرکب )خفقان دارنده. طپش دل دارنده. نفس گرفته:
خیک است زنگی خفقان دار کز جگر
وقت دهان گشا همه صفرا برافکند.خاقانی.
خفقان دار. [ خ َ ف َ ] ( نف مرکب )خفقان دارنده. طپش دل دارنده. نفس گرفته:
خیک است زنگی خفقان دار کز جگر
وقت دهان گشا همه صفرا برافکند.خاقانی.
خفقان دارنده طپش دل دارنده
💡 خیک است زنگی خفقان دار کز جگر وقت دهان گشا همه صفرا برافکند