حال نطق

[ویکی فقه] به زمان ابراز اتصاف ذات به مشتق حال نطق گفته می شود.
در مشتق اصولی از سه " حال " بحث می شود:۱ حال نطق؛۲ حال تلبس؛۳ حال اسناد.
مراد از حال نطق
مراد از حال نطق همان زمان سخن گفتن و به زبان آوردن مشتق است، مثل این که کسی بگوید:" زید ضارب " حال اگر در زمان گفتن کلمه ضارب، زید متلبس به مبدأ ( ضرب ) نباشد، در حقیقت یا مجاز بودن آن اختلاف وجود دارد. حال نطق و حال اسناد غالبا یکی هستند و در خارج تطابق دارند.

💡 و من که علی بن عثمان الجلابی‌‌ام می‌گویم: کلام‌ها بر دو گونه باشند و سکوت‌ها بر دو گونه: کلام، یکی حق بود و یکی باطل و سکوت، یکی حصول مقصود و آن دیگر غفلت. پس هر کسی را گریبان خود باید گرفت اندر حال نطق و سکوت، اگر کلامش به حق بود گفتارش بهتر از خاموشی و اگر باطل بود خاموشی بهتر از گفتار، و اگر خاموشی از حصول مقصود و مشاهده بود خاموشی بهتر از گفتار و اگر از حجاب و غفلت بود گفتار بهتر از خاموشی.