تلخ کامی
مترادفها
طعم تلخ، تلخی
متضادها
شیرینی
لغت نامه دهخدا
تلخکامی. [ ت َ ] ( حامص مرکب ) نامرادی و ناامیدی و حرمان. || تلخ مزگی. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
۱. ناامیدی.
۲. بدبختی.
فرهنگ فارسی
عمل و حالت تلخ کام بد بختیناامیدی.
جمله سازی با تلخ کامی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تلخ کامی من از یار بدل شد که بحرف لب پر شهد تر از شکر اهواز گشود
💡 به سبزی چمن و تازهرویی گلشن به تلخ کامی حنظل به عزت نوبر
💡 ز تلخ کامی فرهاد کی خبر دارد کسی که بوسه دمادم به لعل شیرین داد
💡 تلخ کامی مرا دید و ترش روی نشست آن که صد تنگ شکر در لب شکرخا داشت
💡 به نعمت تو که بر خوان تلخ کامی من به ذوق شکر تو جوشد شکر ز طبع شرنگ
💡 من شکسته چنان تلخ کامیی دارم که آب بی لب تو زهر در گلوست مرا
💡 شاعر در اشعار خود از تلخ کامی و سختیهای بیامان زندگی در دوران جوانی خود با زبانی بسیار لطیف و در عین حال اثرگذار سخن گفته است.
💡 او که سالها با تلخ کامی و شکستهای پیاپی در مسیر شغلی خود دست و پنجه نرم میکرد، بالاخره توانست به موفقیت بزرگی دست یابد.
💡 در داستانهای کلاسیک فارسی، شخصیتهای اصلی اغلب با تلخ کامی و جدایی از عزیزانشان روبرو میشوند تا رشد شخصیتی و تجربه درونی خود را کسب کنند.