لغت نامه دهخدا
تب نایبه. [ ت َ ب ِ ی ِ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) از تبهای بلغمی است. ( ذخیره خوارزمشاهی باب 7 از جزء 3 از گفتار سوم از کتاب پنجم ): و بترین تبها که با این تب ( سل ) آمیخته گردد تب خمس است پس ربع پس شطرالغب پس نایبه. ( ذخیره خوارزمشاهی ).