شیخاوند. [ ش َ وَ ] ( اِخ ) ( منسوب به شیخ صفی الدین اردبیلی ) پادشاهان صفوی را شیخ زاده یا شیخ اوغلی و منسوبان و خویشاوندان آن سلسله را شیخاوند میخواندند. عده طبقه شیخاوند در زمان شاه عباس بزرگ نزدیک به 2000 بود و بیشتر در شهر اردبیل و اطراف آن میزیستند. سران این طبقه چون با خاندان شاهی بستگی داشتند غالباً بمقامات بزرگ مانند وزارت و ریاست توپچیان شاهی و امثال آن می رسیدند. ( از فرهنگ فارسی معین ).
پادشاهان صفوی را شیخ زاده یا شیخ اوغلی و منسوبان و خویشاوندان آن سلسله را شیخاوند میخواندند. عده افراد طبقه شیخا وند در زمان شاه عباس بزرگ نزدیک ۲٠٠٠ بود و بشتر در شهر اردبیل و اطراف آن میزیستند سران این طبقه چون با خاندان شاهی بستگی داشتند از تمام امیران قزلباش ممتاز تر و محترمتر بودند و غالبا بمقامات بزرگ مانند وزارت و مهرداری و ریاست توپچیان شاهی و امثال آن منصوب میشدند ( فلسفی.شاه عباس ۱۷۸: ۱ ).
خاندانی بزرگ و معتبر از صفویان اردبیل، معروف به سادات شیخاوند، از نسل فرزندان شیخ صفی الدین اردبیلی. شماری از اعضای این خاندان در خدمت شاهان صفوی بودند و از جمله بزرگان دولت ایران به شمار می آمدند. زین العابدین بیگ شیخاوند ( ـ۹۱۸ق)، معصوم بیگ صفوی ( ـ۹۷۶ق) و پسرش صدرالدین ( ـ۹۸۴ق)، علی میرزا شیخاوند ( ـ۱۰۵۵ق) و بایندرخان شیخاوند از امرای شیخاوند و بزرگان اردبیل بودند. پس از سقوط صفویه قدرت و اعتبار این خاندان به شدت کاهش یافت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 داور شیخاوندی در سال ۱۳۱۲ در اردبیل متولد گردید. تحصیلات خود را در این شهرستان آغاز و پس از آن در تهران دیپلم ادبی خود را اخذ کرد. در سال ۱۳۳۸ در دانشسرای عالی، در رشته زبان فرانسه و علوم تربیتی فارغالتحصیل گردید. سپس از اداره آموزش و پرورش وقت بورسیه فرانسه را اخذ نمود. پس از حضور در فرانسه مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه سوربن اخذ نمود. در سال ۱۳۵۳ درجه دکترای خود را در رشته برنامهریزی اجتماعی و نیروی انسانی از دانشگاه سوربن دریافت کرد.
💡 در دوره کارشناسی دانشسرای عالی نیز رتبه نخست را بدست آورد و علاوه بر دریافت مدال فرهنگ با پایه دبیری به استخدام همان نهاد درآمد. از هم دورهها و دوستان این دوره توسلی، محمدعلی رجایی، باقر پرهام و داور شیخاوندی را میتوان نام برد. علی شریعتی و حسن حبیبی نیز با او هم دوره بودند. غلامعباس توسلی با استفاده از امتیاز شاگردان رتبه اول و پس از یکسال تدریس در دانشسرای عالی تهران به اروپا فرستاده شد و تحصیلات خود را در دانشگاه پاریس ادامه داد. وی در آنجا تصمیم به فراگیری جامعهشناسی گرفت. در آن زمان در فرانسه جامعهشناسی به تازگی از فلسفه جدا شده بود و اساتید به نامی در دانشگاههای آنجا مشغول آموزش بودند.
