برکوه

مترادف‌ها

بالای کوه، بر فراز کوه

لغت نامه دهخدا

برکوه. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) براکوه: هر، شهرکیست به برکوه نهاده و با آبهای بسیار. ( حدود العالم ).
برکوه. [ ب َ ] ( اِخ ) شهری است که ابرقوه معرب آن است. ( انجمن آرا ). نام شهری است از عراق که آنرا ابرقو گویند. ( برهان ).
برکوه. [ ب َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند. جلگه و معتدل است. سکنه 448تن. آب آن از قنات و محصول آن غلات و چغندر است. شغل زراعت. راه مالرو. ( از فرهنگجغرافیایی ایران ج 9 ).

دانشنامه عمومی

برکوه (سربیشه). برکوه روستایی در دهستان مومن آباد بخش مرکزی شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۲ نفر ( ۵۸خانوار ) بوده است.

جمله سازی با برکوه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گر نسیم جود او برکوه و صحرا بگذرد سنگ آن یاقوت‌گردد خاک آن عنبر شود

💡 زره پوش کند آوران خیل خیل برفتند چون از برکوه، سیل

💡 چون هوا پنهان شود در زیر عباسی ردا زان ردا پیدا شود برکوه اَ‌خضَر طَیلسان

💡 زخون صید اگر صحرا شود دریا،چه غم دارد؟ که از سنگین دلی برکوه باشد پشت شمشیرش

💡 گروهی‌گمرهان بودند پار این وقت برکوهی گسسته رشتهٔ طاعت گرفته دامن عصیان

💡 در مسیر پیاده‌روی طولانی، آن‌ها تصمیم گرفتند برای استراحت و تماشای منظره‌ای زیبا، کمی بالاتر برکوه و در سایه درختان بنشینند.

💡 منظره‌ای که از بالای قله دیده می‌شد، بسیار شبیه به چشم‌اندازهایی بود که در کتاب‌های جغرافیایی درباره مناطق مرتفع برکوه می‌خوانیم.

💡 او همیشه دوست داشت در روزهای تعطیل به طبیعت برود و در سکوت و آرامش برکوه، به تماشای غروب خورشید بنشیند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران