بضر

💡 خير و بركت و پيروزى و سعادتى نصيب تو شود از پرتو قدرت او است زيرا او استكه بر همه چيز توانا است (و ان يمسك الله بضر فلا كاشف له الا هو و ان يمسسكبخير فهو على كل شى ء قدير)

💡 ء اتخذ من دونه ءالهة ان يردن الرحمن بضر لا تغن عنى شفاعتهم شيا و لا ينقذون(23)

💡 در اينجا نيز تنها به جنبه نفى قناعت نمى كند، و علاوه بر جنبه نفى روى جنبه اثباتنيز تكيه كرده، مى گويد: (اگر ناراحتى و زيانى از طرف خدا به تو برسد (خواهبراى مجازات باشد و يا به خاطر آزمايش ) هيچكس جز او نمى تواند آن را برطرفسازد) (و ان يمسسك الله بضر فلا كاشف له الا هو).

💡 و در سومين استدلال خود به وضع بتها پرداخته، و اثبات عبوديت را براى خداوند بانفى عبوديت از بتها تكميل ميكند، مى گويد: آيا غير از خداوند معبودانى را انتخاب كنم كهاگر خداوند رحمن بخواهد زيانى به من برساند شفاعت آنها كمترين فايده اى براى مننخواهد داشت، و مرا از مجازات او هرگز نجات نخواهند داد (اءاءتخذ من دونه الهة ان يردنالرحمن بضر لا تغن عنى شفاعتهم شيئا و لا ينقذون ).

💡 و إ ن يمسسك الله بضر فلا كاشف له إ لا هو و إ ن يمسسك بخير فهو علىكل شى ء قدير (17)

💡 و اما در مواردى كه او اراده اى حتمى داشته باشد، ديگر شفاعت همين شفيعان فرضى هم مفيدواقع نمى شود، نه مى تواند خيرى به ايشان برساند و نه ضررى را ا ز ايشان دفعكند، كه جمله (ءاتخذ من دونه الهه ان يردن الرّحمن بضر لا تغن عنى شفا عتهم شيئا و لاينقذون ) اشاره به اين جواب دارد.