به واژه

{euphemism} [زبان شناسی] واژه ای با معنای خوشایند که به جای واژه ای با معنای ناخوشایند به کار می رود

💡 در زبان‌های هندواروپایی قدیم نشانه ویژه‌ای به واژه می‌چسبید یا واژه شکل دیگری پیدا می‌کرد تا مشخص شود که آن واژه در حالت فاعل قرار دارد اما بسیاری از زبان‌های هندواروپایی امروزی ازجمله فارسی این نشانه‌ها را کنار گذاشته‌اند و از جای قرار گرفتن واژه در جمله یا حرف اضافه‌های پیرامون آن است که عملکرد فاعلی آن را متوجه می‌شوند.

💡 آنچه اين طرح در بر دارد. اين است كه با ارائه بخشاول نسبت به واژه هاى ((عوامل ))، ((انقراض ))، و ((امت )) شناخت لغوى و يا اصطلاحىپيدا كنيم (زيرا اين واژه ها در تحقيق حاضر كاربرد دارد). در بخش دوم كهشامل سيزده فصل و عنوان از عوامل سقوط و انقراض مى باشد، با استفاده از قرآن و نهجالبلاغه به آن دست يافته ايم و حتى ممكن استعوامل ديگرى، مطرح باشد كه هنوز آنها را نشناخته ايم.

💡 دو تفاوت عمده میان استعارهٔ ادبی و استعارهٔ مفهومی وجود دارد. نخست این که استعارهٔ مفهومی بر خلاف ادبی چیزی نیست که به زبان بلاغی خاصی وابسته باشد و تنها در آن امکان ظهور بیابد، بلکه بسیار رایج و آزاد از وابستگی به زبان خاص است. دوم این که استعارهٔ مفهومی منحصر به واژه یا زبان نیست، بلکه هم‌زمان از جنس اندیشه و عمل نیز هست.

💡 ریشهٔ واژه «سامورایی»، «سابورائو» به معنی «خدمت کردن به شخص» است، به کسی که سابورائو یا خدمت را انجام می‌داد «سابورای» گفته می‌شد که این واژه بعدها تبدیل به واژه «سامورای» شده‌است. در دوره هی‌آن سامورای به معنای یک بوشی بود که از نزدیک به افراد بلندپایه مانند اشراف عالی‌رتبه خدمت و از آنان محافظت می‌کرد.

💡 به گفته آلبرت استورتوانت، «تا آنجا که به واژه راتا مربوط می شود، فرضیه باگ با توجه به اینکه هیچ مبنای معتبری ندارد واژه راتا در زبان نورس باستان شکلی عمومی از واژه راتی است که در شعر هاوامال نیز آمده‌است. راتی باید یک کلمه بومی در زبان نورس باستان به معنای «حفاری، مته و یا جونده» در نظر گرفته‌ شود.»