دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] حرم شاه چراغ، آرامگاه احمد فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر امام رضا (ع) معروف به شاه چراغ. درباره زندگی او اطلاع دقیقی در دست نیست اما برخی منابع، درگذشت او را در ۲۰۳ قمری تخمین زده اند. بنابر ملحقات کتاب انوار النعمانیه که از لباب الانساب علی بن زید بیهقی گزارش کرده، آشکار شدن مدفن احمد بن موسی در شیراز، در اوایل قرن پنجم قمری رخ داده است، اما عموم تاریخ نگاران، زمان کشف مدفن را سده هفتم یا هشتم قمری دانسته اند.
لقب شاه چراغ، اشاره به داستانِ یافتن مدفن احمد بن موسی دارد که نقل شده در محل دفن، چراغی دیده می شده است.
احمد بن موسی بن جعفر، از فرزندان امام موسی کاظم (ع)، معروف به «سید السادات» و «شاه چراغ» است و اطلاعاتی درباره تولد، درگذشت و حتی نسب مادر او در دست نیست. درباره درگذشت یا شهادت او هم روایت های مختلفی در منابع تاریخی ذکر شده است. بنابر منابع تاریخی، احمد بن موسی در زمان ولایتعهدی امام رضا (ع) و مدتی پیش از درگذشت امام هشتم، به همراه جماعتی به سمت ایران حرکت کرد تا به برادرش بپیوندد. در این منابع آمده است که عامل مامون در نزدیکی شیراز با او جنگید و یاران احمد پس از آگاهی از وفات امام رضا، از اطراف او متفرق شدند.
