اولکه
لغت نامه دهخدا
اولکه. [ اُ ک َ ] ( ترکی، اِ ) کشور. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). الکا. رجوع به اولکا شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - زمین بوم. ۲ - ناحیه قسمتی از ایالت.
کشور
جمله سازی با اولکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یورگن اولکه (انگلیسی: Jürgen Oelke؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
