بلط

بلط. [ ب َ ] ( ع مص ) بلاط گستردن خانه را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سنگ فرش کردن خانه را. ( از ناظم الاطباء ).
بلط. [ ب َ ] ( ع اِ ) آلت خراطان. ( منتهی الارب ). مِخراط. ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ).
بلط. [ب َ ل َ ] ( اِخ ) «بلد» که شهری بوده است در بالای موصل. ( از معجم البلدان ) ( از مراصد ). رجوع به بلد شود.
بلط. [ ب ُ ل ُ ] ( ع اِ ) صوفیان بی باک. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد از لسان ). || گریختگان لشکر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

صوفیان بی باک. یا گریختگان لشکر.

💡 دم و اندام و یال و بازو و زین و رکاب او شراع و زورق و بلط و ستون و عرشه و لنگر