ابنعطیه عنوانی است که به چندین شخصیت تاریخی در دورههای مختلف اشاره دارد: یکی از آنان، چهرهای سیاسی و نظامی در دوران امویان بود که در زمان مروان دوم میزیست. او مأموریت یافت تا با ابوحمزه که قصد حمله به شام را داشت، بجنگد. پس از شکست دادن ابوحمزه، ولید بن عروه را به جای خود گمارد و خود عازم یمن شد تا با یحیی بن طالبالحق مقابله کند. او در این نبرد پیروز شد و یحیی را به قتل رساند و سر او را نزد مروان فرستاد. سپس از مروان اجازه خواست تا برای انجام حج به مکه برود، اما در مسیر راه و در سال ۱۳۰ هجری قمری کشته شد.
دیگری، ابوبکر بنعطیه، ادیب و شاعر اندلسی در سده پنجم هجری قمری است که به شرق اسلامی سفر کرد. همچنین ابومحمد بنعطیه، شاعر و ادیب دیگری از اندلس است که شاگرد لسانالدین بنخطیب بود. او در سال ۷۰۹ هجری قمری در وادیآش متولد شد و در همانجا منصب امامت و خطابت و سپس قضاوت داشت. بعدها به غرناطه رفت و در مسجد اعظم آن شهر به عنوان خطیب مشغول خدمت شد.
مهمترین چهره در میان این افراد، ابومحمد عبدالحق بن ابیبکر بنعطیه، فرزند ابوبکر بنعطیه است که در علوم فقه، حدیث، تفسیر، نحو و لغت سرآمد بود. در سال ۵۲۹ هجری قمری قاضی مریه شد و سپس قضاوت جزیره میورقه به او پیشنهاد شد که آن را نپذیرفت. او علاوه بر سرودن شعر و نگارش رسالههای ادبی، تفسیر معتبر و مشهوری به نام الوجیز دارد. این دانشمند برجسته در سال ۴۸۱ هجری قمری متولد شد و در سال ۵۴۶ هجری قمری درگذشت.
