دوبرار

دوبرار. [ دُ ب َ ] ( ص مرکب، ق مرکب )دومقابل و دوچندان و ضعف و مضاعف. ( ناظم الاطباء ).

دو مقابل و دو چندان و ضعف و مضاعف.

💡 قلهٔ دوبرار مرتفع‌ترین قله در رشته‌کوهی پیوسته‌است که به نام‌های ماز، قره‌داغ و نیز به نام خود «دوبرار» که بلندترین قلهٔ آن است مشهور است. این رشته‌کوه خود بخشی از دیوارهٔ جنوبی رشته‌کوه البرز مرکزی است که حدفاصل دو رود نمرود در شرق و هراز در غرب واقع شده‌است. خط‌الرأس پرفراز و یکنواخت دوبرار دارای ۲۳ قلهٔ مرتفع است که ۱۲ قلهٔ آن بیش از ۴۰۰۰ متر ارتفاع دارند.

💡 از شمال به ارتفاعات دوبرار (بخش ارجمند و روستای بهان)

💡 این دریاچه که یکی از دریاچه‌های آب شیرین ایران است در ۱۵ کیلومتری شرق دماوند و در بین کوه‌های دوبرار در شمال و زرین‌کوه در جنوب واقع شده‌است. این دریاچه در اثر زمین لغزش زرین‌کوه ایجاد گردیده‌است. درازای دریاچهٔ تار حدود ۱/۳ کیلومتر و میانگین پهنای آن ۴۰۰ متر است. عمق این دریاچه در فصول پرآب حدود ۵۰ متر و در فصول کم‌آب حدود ۴۰متر است.

💡 این دریاچه از شمال به کوه خرتاب (خردکوه)، از جنوب به کوه مجیله دوش و در پشت آن دوبرار و روستای ایرا، از غرب به روستاهای نیاک و کنارانجام و کندلو و از شرق به مراتع زیبای آزو (آزاب) و کوه بلند ابرت با قله معروف پاشوره منتهی می‌شود. همچنین از جنوب شرقی بوسیله یک راه مال رو بعد از عبور از اسپه خاک (خاک سفید) و سنگین او (سنگ نو) به روستای لاسم ختم می‌شود.

💡 رشته‌کوه دوبرار و قلل آن دارای زمستان سخت و مخاطره‌انگیز است. ریزش بهمن‌های پی‌درپی در جناح‌های شمالی و جنوبی به شدت در زمستان ادامه می‌یابد و دنبالهٔ آن تا اوایل بهار نیز وجود دارد. بر روی لبهٔ خط‌الرأس، نقاب‌های برفی بزرگی تشکیل می‌شود. صعود قلل منطقه به تجربهٔ کافی زمستان و استفاده از وسایل کامل کوهنوردی نیاز دارد.