مد تعظیم

[ویکی فقه] مد تعظیم مدی منفصل و مخصوص لفظ جلاله، ناشی از اجتماع سبب لفظی و معنوی مد می باشد.
مد تعظیم از گونه های مد منفصل، و مخصوص لفظ جلاله «الله» است.
نحوه قرائت
برخی از قاریان، مد منفصل را به قصر می خوانند؛ اما در برخی از موارد که سبب لفظی و معنوی مد جمع است، به مد خوانده می شود؛
مثال
مانند: (لا اله الا الله) و (لا اله الا هو).
تسمیه
...

💡 بنا به تاریخ هرودوت، شخصِ هم‌رده لبان را می‌بوسید، شخصِ اندک‌فرودست‌تر گونه‌ها را و شخص خیلی فرودست در مقابل فرادستش تعظیم می‌کرد.

💡 دیو را کی بود آن زهره، که از راه حسد گرد تعظیم سراپرده ی رستم گردد

💡 در زبان فارسی، ما ضمیر شخصی منفصل برای اول شخص جمع (متکلم مع‌الغیر) است. البته گاهی نیز در نقش مفرد و به جای ضمیر من - به قصد افادهٔ تعظیم و تفخیم - به کار می‌رود.

💡 منکه سایم بدر پیر مغان جبهه زعجز کی شود خم پی تعظیم سلاطین کمرم

💡 او از پیشروان پرداختن به درون‌مایه‌های اجتماعی، از جمله فقر و نژادپرستی به‌ویژه در ایالت‌های جنوبی آمریکا، در ادبیات قرن بیستم آمریکا به‌شمار می‌رود. وی کتاب تعظیم به خورشید فروزان را با همین درون‌مایه نوشت.

💡 چو تو ندید فلک در جلالت و تعظیم چو او نزاد فلک در کفایت و تدبیر