مد منفصل

[ویکی فقه] مد حاصل از وقوع همزه (ابتدای یک کلمه) پس از حرف مد (انتهای کلمه قبل) را مد منفصل گویند.
مد منفصل از اقسام مد فرعی یا غیرطبیعی و در جایی است که حرف مد و سبب آن (همزه) در یک کلمه قرار ندارند؛ بلکه حرف مد در آخر کلمه و همزه در ابتدای کلمه بعد قرار می گیرد، و مقدار مد آن از دو تا پنج حرکت است؛ مانند: «بما انزل»، «کفروا الی»، و «ماله اخلده».برخی از قاریان مثل ابن عامر و کسائی، مد منفصل را به قصر خوانده اند؛ از این رو، این مد را باید مد جایز دانست.شاید علت کشش در مد متصل و منفصل آن باشد که حروف مدی دارای صفت خفا، و همزه، دارای صفت نبر است؛ لذا برای رعایت صفات حروف و آسانی تلفظ، همزه به سهولت ادا می شود.
نامهای دیگر مد منفصل
مد منفصل دارای نام های دیگری هم است:۱. مد فصل؛ زیرا فاصل بین دو کلمه است. ۲. مد اعتبار؛ زیرا دو کلمه را به منزله یک کلمه اعتبار می کند. ۳. مد حرف به حرف؛ یعنی مد کلمه ای به کلمه دیگر. ۴. مد جایز؛ به دلیل اختلاف در مد و قصر آن.

💡 کلام حق ز حق هرگز نخواهد منفصل چون شد تو خواهی گر شوی واصل به حق این راه از تقوی است

💡 گزارهٔ منفصلی است که در آن حداقل یک طرف نادرست است (شاید هر دو نادرست باشند) مانند: «پیراهن او یا سفید است یا آبی».

💡 اگر صد جان برافشانی و خود را در میان بینی چه باشد کثرت و کثرت ز وحدت منفصل باشد

💡 خط پهلوی به کار رفته در سکه‌ها، تا زمان خسرو انوشیروان از ۵۳۱ تا ۵۷۹ (میلادی) به خط پهلوی منفصل (خط کتیبه‌ای) است و از این زمان به بعد به خط پهلوی متصل شبیه می‌شود.

💡 1085-قرينه لفظى متصل، ظهور (عفونا) در اسقاط مجازات دنيايى است و قرينهلفظى منفصل آيه 66سوره نساء كه بيان آن گذشت.