دعوت مؤمنان به تقوا

[ویکی فقه] دعوت مؤمنان به تقوا (قرآن). خداوند در چندین آیه از قرآن کریم مردم و مسلمانان را به رعایت تقوا و حفظ خانواده از آتش دوزخ دعوت کرده است.
خداوند، فراخوان مؤمنان به رعایت تقوا و پرهیز از مخالفت با او است:«... واتقوا الله...؛... و از خدا بپرهیزید...»نیز
سفارش به تقوا در همه امور
رعایت تقوا در همه امور زندگی، باعث موفقیت انسان در امور زندگی می شود، لذا خداوند در چندین آیه از قرآن کریم در امور مختلف انسان را به رعایت تقوا دعوت کرده است که نمونه ای از آنها در ادامه بیان می شود.و در پایان آیه۲۲۳ از سوره بقره، دستور به تقوا می دهد و می فرماید: تقوای الهی پیشه کنید و بدانید او را ملاقات خواهید کرد، و به مؤمنان بشارت دهید، بشارت رحمت الهی و سعادت و نجات در سایه تقوا (و اتقوا الله و اعلموا انکم ملاقوه و بشر المؤمنین).از آنجا که مساله آمیزش جنسی، مساله ای است مهم، و با پرجاذبه ترین غرایز انسان سر و کار دارد، خداوند در این جمله های آخر، مؤمنان را به دقت در این امر، و پرهیز از هرگونه گناه و انحراف، دعوت فرموده و به آنها هشدار می دهد که بدانید همگی به ملاقات پروردگار خواهید شتافت و تنها راه نجات ایمان و تقوای در سایه ایمان است. در آیه ۳۵ از سوره مائده روی سخن به افراد با ایمان است و به آنها سه دستور برای رستگار شدن داده شده: نخست می گوید: "ای کسانی که ایمان آورده اید: تقوا و پرهیزگاری پیشه کنید. (یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله). سپس دستور می دهد که، وسیله ای برای تقرب به خدا انتخاب نمائید (و ابتغوا الیه الوسیلة).و سرانجام دستور به جهاد در راه خدا می دهد.(و جاهدوا فی سبیله). و نتیجه همه آنها این است که در مسیر رستگاری قرار گیرید. (لعلکم تفلحون). تقوا را پیشه کنید و در میان خود اصلاح کنید و برادرانی را که با هم ستیزه کرده اند آشتی دهید (فاتقوا الله و اصلحوا ذات بینکم). و اطاعت خدا و پیامبرش کنید، اگر ایمان دارید (و اطیعوا الله و رسوله ان کنتم مؤمنین). یعنی تنها ایمان با سخن نیست، بلکه جلوه گاه ایمان، اطاعت بی قید و شرط در همه مسائل زندگی از فرمان خدا و پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) است، نه تنها در غنائم جنگی در همه چیز باید گوش به فرمان و تسلیم اوامر آنها باشید.
رعایت تقوا به قدر استطاعت
فاتقوا الله ما استطعتم...، یعنی به مقدار استطاعتی که دارید از خدا پروا کنید (چون سیاق جمله سیاق دعوت و تشویق به اطاعت خدا و انفاق و مجاهده در راه او است) و جمله مورد بحث به خاطر حرف فاء تفریع شده بر جمله نما اموالکم...، در نتیجه معنای آن چنین می شود که: به مقدار استطاعتتان از خدا بترسید و از ذره ای از آن مقدار را از تقوا و ترس خدا کوتاه نیایید. در نتیجه آیه شریفه همان مطلبی را می رساند که آیه شریفه: اتقوا الله حق تقاته، در مقام افاده آن است نه اینکه بخواهد بفرماید هر چه توانستید رعایت تقوی را بکنید و هر مقدار که نتوانستید تقوی را رها کنید چون خدای تعالی به حکم آیه: و لا تحملنا ما لا طاقة لنا به، به بیش از مقدار طاقت از ما نخواسته آری هر چند این معنا در جای خود صحیح است، لیکن آیه مورد بحث ناظر به آن نیست. از آنچه گذشت دو نکته روشن گردید.نکته اول اینکه: میان آیه: فاتقوا الله ما استطعتم و آیه: اتقوا الله حق تقاته، هیچ منافاتی نیست، و اختلافی که بین آن دو هست چیزی نظیر اختلاف به مقدار و کیفیت است، در جمله اولی دستور می دهد تقوای شما همه مواردی را که در سعه و قدرت شما است فرا بگیرد، و در دومی دستور می دهد تقوای شما در همه موارد متصف به حقیقت باشد، تقوای صوری و ظاهری نباشد، اولی راجع به کمیت و مقدار تقوا است، دومی مربوط به کیفیت آن است.نکته دوم اینکه: سخن بعضی از مفسرین که گفته اند: جمله: فاتقوا الله ما استطعتم، ناسخ جمله: اتقوا الله حق تقاته، است، سخن درستی نیست، و فسادش روشن گردید.
حفظ خانواده از آتش دوزخ
...

💡 پس مؤمنان سى ماه بعد از كشتن دشمنان خود زندگانى مى كنند و بعد از آن، همه در يكشب بميرند، مؤمنان به بهشت و دشمنان به بدترين عذابهاى جهنّم بر گردند).(29)

💡 هارون دستور داد گنبدى بر آن تربت پاك بنا كردند، و هر بار كه به كوفه مى آمدبه زيارت آن حضرت مى رفت. بدين گونه مدفن امير مؤمنان به دست يكى از دشمنانآن حضرت كشف شد و زيارت گاه خاص و عام گرديد(66).

💡 131- ((يا اَيَّهَاالَّذينَ آمَنوا استْجيُبو اللّه وَ لِلرسُولِ اِذا دَعاكُمَ لِما يُحييكُمْ)). ((اى مؤمنان به كسى كه شما را به زندگى و حيات واقعى و اسنانى دعوت مى كند، پاسخ مقبتدهيد. چون او شما را به حياة واقعى دعوت مى كند)). سورهانفعال آى

💡 277- كه خداوند در آيه شريفه فوق و ادامه آن دستور داده كه مؤمنان به اندازهنصف و يا يك سوّم و يا دو سوّم شب را به عبادتمشغول شوند.

💡 سحر است چشم و زلف و بناگوششان دریغ کاین مؤمنان به سحر چنین بگرویده‌اند

💡 امام سجاد - عليه السلام - در اوج تمجيد از مودت اجتماعى و ترغيب مؤمنان به دوستى وگذشت، مرزهاى دوستى را نيز مشخص ساخته و بيان داشته است: