لغت نامه دهخدا
جفت ران. [ ج ُ ] ( نف مرکب ) کسی که قلبه رانی کند. ( غیاث ) ( آنندراج ). راننده گاوانی که زمین را شخم میزنند.
جفت ران. [ ج ُ ] ( نف مرکب ) کسی که قلبه رانی کند. ( غیاث ) ( آنندراج ). راننده گاوانی که زمین را شخم میزنند.
کسی که قبله رانی کند راننده گاوانی که زمین را شخم میزنند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 انو پدر و انتو مادر آسمانی وی هستند، ایشتار پس از پیروزی گیلگمش و انکیدو، بر هومبابا به سراغ گیلگمش رفته از او میخواهد جفت او باشد و نطفه خود را به وی ببخشد. ایشتار بارها و بارها با نشاط عشق بزرگان را به خواری کشیده بود. از همین رو گیلگمش درخواست وی را رد کرده، ننگهای ایشتار را به او یادآور میشود. ایشتار برآشفته به نزد پدر رفته و به تهدید گاونر آسمانی را از پدر خود گرفته و به نبرد با گیلگمش میفرستد. گیلگمش در این نبرد، گاو نر آسمانی را از پای درمیآورد و ران گاو را به سوی ایشتار میافکند.
💡 در حديثى گفته شده: خداوند ابليس را خلق نمود و در ران راست او آلت مردانگى و در رانچپ او آلت زنان قرار داد. او وقتى مى خواهد صاحب فرزندى شود، ران هاى خود رابه هممى مالد و با خود جفت گيرى مى كند، درهر بار و هر روز ده تخم مى ريزد و از هر تخمىهفتاد شيطان پديد مى آيد.(176)