لغت نامه دهخدا
دیبا سلب. [ س َ ل َ ] ( ص مرکب ) با سلب دیبا.با پوشش دیبا. که جامه ای از دیبا دارد:
آسمان دیبا سلب گشت و هوا عنبر غبار
گلستان زرین درخت و آدمی سیمین مکان.فرخی.
دیبا سلب
فرهنگ فارسی
با سلب دیبا. با پوشسش دیبا.
جمله سازی با دیبا سلب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آراست به تن باغ ز دیبا سلب نو خورشید گل افکند به چار ارکان پرتو
💡 کار ترجیح باجماع همه باده کشان بکف ساقی زیبا رخ دیبا سلب است
💡 آسمان دیبا سلب گشت و هوا عنبر غبار گلستان زرین درخت و آدمی سیمین مکان
