لغت نامه دهخدا
درازدامان. [ دِ ] ( ص مرکب ) درازدامن. که دامانی دراز دارد:مُذالَة؛ زره درازدامان. و رجوع به درازدامن شود.
دراز دامان
فرهنگ فارسی
دراز دامن که دامانی دراز دارد
جمله سازی با دراز دامان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در باغ، دست باد خزان بس که شد دراز دامان گل ز شاخ، به چیدن نمیرسد
