لغت نامه دهخدا
خرمارود. [ خ ُ ] ( اِخ ) نام رودی است که در نزدیکی خرابه های شهر قدیمی گرگان به گرگانرود می پیوندد و از سه نهر تشکیل می شود. یکی پسرک در حاجی لر که از کوه نیلی سرچشمه می گیرد و بنام چهل گیسو یا چهل چای معروف است. دوم نهر تره که از دره چناشک و قانچی یا دره پارسیان جاری میشود. دیگر نرصو که بقول اهل محل از املاک مربوط به نریمان جد رستم بوده است که از آن مشتق شده، نریمانصو بمرور زمان نیز صو شده که نام کوهی نیز هست که در نزدیکی آن است. کانالی در قدیم آب را از مسافت چهار میل از خرمارود بباغهای گرگان میبرده است. ( از مازندران و استراباد رابینو ترجمه فارسی ص 291 ).
خرمارود. [ خ ُ ] ( اِخ ) گردنه و رودیست در راه بسطام به جرجان. یاقوت آنرا دیده است. ( از معجم البلدان ). ظاهراً باید این «خرمارود» همان «خرمابه رود» باشد که رشیدالدین فضل اﷲ در تاریخ غازانی از آن نامی برده است. رجوع به خرمابه رود شود.
