جعل حدیث

[ویکی فقه] در میان پژوهش گران مسلمان تردیدی نیست که عده ای در ساختن، پرداختن و پراکندن حدیث، به انگیزه های گوناگون، کوشیده اند؛ اما درباره آغاز این جریان، اتفاق نظر وجود ندارد.
← روایت امام علی (ع)
باری، از جمله پژوهش های مهم در روزگار معاصر، بررسی، جریان وضع و جعل است.
این بحث و فحص، خود نوعی موضع گیری و پاسخ دهی یا پاسخ یابی در برابر خاورشناسان و کسانی است که بر آن طریق رفته اند، چرا که آنان این فرضیه را پیش کشیدند که چون حدیث یک قرن تمام نگاشته نشد، پس از آن، راویان از « حفظ » (و نه از روی نوشته) گزارش می کردند و می توانستند هر سخنی را به جای حدیث عرضه کنند.
آثار نوشته شده در وضع و جعل
اینک در این بخش، منابعی گزارش می شود که موضوع اصلی آن ها وضع و جعل حدیث است، با توجه به شبهات و آرای جدید.
← الاخبار الدخیله
...
[ویکی شیعه] جعل حدیث، اصطلاحی در علم حدیث به معنای برساختن سخنی و نسبت دادن آن به یکی از بزرگان دین به خصوص پیامبر اکرم(ص).
جعل حدیث همان ساختن حدیث است. در منابع رجالی از جعل حدیث به وضع حدیث یاد می کنند. حدیث موضوع یعنی حدیثی که از روی عمد یا خطا ساخته شده است و به خدا و پیامبر و امامان معصوم نسبت داده می شود.
حدیث موضوع، جزو احادیث ضعیف و بدترین نوع آن است و روایت آن حرام است؛ زیرا کمک به اشاعه ی گناه است، برخلاف دیگر روایات ضعیف که نقل و روایت آن حرمت ندارد.

💡 جعل حدیث یا همان وضع حدیث به نسبت دادن یک روایت یا مطلبی به پیامبر اسلام یا امامان بعد از ایشان گویند که از ایشان صادر نشده‌است. برای این کار انگیزه‌های متعددی وجود داشته‌است که مهم‌ترین آنها انگیزه اعتقادی به‌شمار می‌رود. افراد زیادی در تاریخ دست به این کار زده‌اند و عده ای از آنها نیز به این امر شهرت دارند.