تعرى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
عری (۳ بار)
(بر وزن قفل) عریان بودن. در قاموس گفته: «اَلْعُرْیُ: عَدَمُ اللَّبْسِ» و نیز به معنی سالم و پاک بودن از عیب و گناه است فاعل آن عار و عریان است. در اقرب آمده:. تو در بهشت گرسنه نمی‏شوی و عریان نمی‏مانی. عراء: مکان خالی که چیزی از قبیل درخت و نبات آن را نپوشانده است. راغب گفته: «العراء: مکان لاسترة به» در مجمع فرموده: عراء فضائی است که درخت و غیره آن را نپوشانده و به قولی آن زمین خالی است شاعر گوید: و رفعت رجلا لااخاف عثارها و نبذت بالبلد العراء ثیابی‏ این کلمه در قرآن مجید دو بار آمده و هر دو درباره افتادن حضرت یونس از شکم ماهی به مکان خالی است،.

💡 از آنچه گذشت (ارشادى بودن نهى ) بر مى آيد كه مظلوم در جمله فتكونا من الظالمين خود آدم و حوا هستند و ظلم در اين جمله، ظلم به نفس ‍ است، نه ظلم به خداوند ياديگران، چون آنچه در ارتكاب نواهى ارشادى يا در ترك اوامر ارشادى مطرح است ضررو خسارتى است كه نصيب خود شخص مى شود؛ چنان كه اگر شخص بيمار به امر يا نهىارشادى پزشك اعتنا نكند، به خود ضرر زده و ستم كرده است. از اين رو در سوره طه در ارتباط با همين قصه، به جاى اين كه پس از نهى جمله فتكونا من الظالمين ذكر شود جمله فتشقى آمده است؛ چون شقاء به معناى رنج و تعب است كه درادامه آيه به گرسنگى و تشنگى و گرما و سرما تفسير شده است:ان لك الا تجوعفيها ولا تعرى # و...، (768) در حالى كه اگر مراد از ظلم در آيهمحل بحث معصيت مصطلح باشد، در سوره طه كه جايگزينى براى آن ذكر مى شودمى بايست آثار و لوازم معصيت خدا باشد؛ يعنى كيفر و عذاب اخروى.