تر داشتن. [ ت َ ت َ ] ( مص مرکب ) تازه و آبدار کردن.
- تر داشتن زبان؛ رطب اللسان:
تا زبان دارم زیبد که زبان
به ثنا گفتن او دارم تر.فرخی.روز و شب پیش همه خلق زبان
به ثنا گفتن او دارد تر.فرخی.فرخی، زیبد و واجب بود و هست سزا
که همه سال بدین شکر زبان داری تر.فرخی.و رجوع به تر شود.
تازه و آبدار کردن. تر داشتن زبان معادل رطب اللسان است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بود هر خنده را صدهزاران گریه اندر پی ز اشک نیمهشبها دیدهٔ تر داشتن بهتر
💡 زندگانی چیست دانی؟ جان منور داشتن بوستان معرفت را تازه و تر داشتن
💡 فتنه صورت مشو مرد خدا بین را توان دید رو از کام خشک و دیده تر داشتن
💡 چون درآید تیرباران بلا در هزیمت دامن تر داشتن
