تتنزل

[ویکی الکتاب] معنی تَتَنَزَّلُ: نازل میشود(مؤنث)
ریشه کلمه:
نزل (۲۹۳ بار)

💡 و اين عنايت از نظرى شبيه به عنايتى است كه در آيه (ان الذين قالوا ربنا اللّه ثماستقاموا تتنزل عليهم الملائكه...) به كار رفته، زيرا در اين آيه نيزاول در دو جا (قالوا) و (استقاموا) را ماضى ودنبال آن (تنزل ) را مضارع آورده، تا بفهماندنزول ملائكه فرع بر گفتن (ربنا اللّه ) و استقامت است نه اينكه خواسته باشداستمرار نزول ملائكه را افاده كند.

💡 حضرت، ايمان به خدا را به درختى مثل زده واصل آن يعنى ساقه و ريشه و ذات درخت مقام يقين به مبدا و معاد است كه بى هيچ شك و ريبخدا و قيامت را معتقد باشد تا به هيچ تشكيك از اين عقيده بيرون نرود الذين قالواربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة. وتمثال ثبات در ايمان را فرمود المومن كالجبل الراسخ لاتزعزعه القواصف مومنمانند كوهى استوار است و هيچ باد فتنه و حوادث عالم او را از جاى حركت نتواند داد.

💡 إ ن الذين قالوا ربنا الله ثم استقموا تتنزل عليهم الملئكة اءلا تخافوا و لا تحزنوا واءبشروا بالجنة التى كنتم توعدون(30)

💡 كلمه (تنزل ) در اصل تتنزل بوده، و ظاهرا مراد از روح آن روحى است كه از عالم امراست و خداى تعالى در باره اش فرموده: (قل الروح من امر ربى )، و اذن در هر چيز بهمعناى رخصت دادن در آن است، و يا به عبارت ديگر اعلام اين معنا است كه مانعى از اين كارنيست.

💡 آيات (30) تا (32): إ ن الذين قالوا ربنا الله ثم استقموا تتنزل عليهم الملئكة اءلا تخافوا...

💡 ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة الا تخافوا و لا تحزنواو ابشروا بالجنة التى كنتم توعدون :(510) آنان كه گفتند پروردگار ما اللهاست و سپس (مردانه ) پايدارى نمودند، ملائك رحمت بر آناننازل مى شود (در حاليكه وعده مى دهند به آنها) كه نهراسيد و غمگين مباشيد و بشارتباد بر شما بهشتى كه وعده داده مى شديد.