بی حسابی

بی حسابی. [ ح ِ ] ( حامص مرکب ) نادرستی.ناراستی. || ظلم و جور کردن:
بی حسابی مکن بهانه مجوی
که حسابت کنند موی به موی.اوحدی.

💡 از آن دلیر شدی جور و بی حسابی را که بی حسابی جور ترا حسابی نیست

💡 بقتلم گر شتابی کرده باشی چه لطف بی حسابی کرده باشی

💡 زانکه میفرمود جور بی حساب باز لطف بی حسابی دیده ام

💡 قیامت خوانمت بهر چه قامت که نبود بی حسابی در قیامت

💡 شده تیزش چو ظلم بی حسابی که هر جا پایش آمد شد خرابی

💡 هم ز حق بهتر کتابی یافته هم کل کل بی حسابی یافته