لغت نامه دهخدا
بویگان. ( اِ ) زهدان و رحم. ( آنندراج ).بوگان. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به بوگان شود.
بویگان. ( اِ ) زهدان و رحم. ( آنندراج ).بوگان. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به بوگان شود.
= بوگان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بویکن یا بویگان بهمعنی صورت و دیل یا دول در زبان تالشی بهمعنی گودی، حفره یک مکان ژرف و عمیق یا دره است و بویکندیل یعنی دره صورت.