بال تذرو

بال تذرو. [ ل ِ ت َ ذَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) لکه ابر یعنی پارچه ابر. ( غیاث اللغات ).

لکه ابر یعنی پارچه ابری

💡 پر می زند چو باز شکاری قدح ز موج بال تذرو دیده در آیینه هوا

💡 روی سرو از سیلی بال تذروان شد کبود سنبل زلف تو تا پیوند با شمشاد کرد

💡 تنش از سایهٔ بال تذروی لرزه می‌گیرد چو شاهین زادهٔ اندر قفس با دانه می‌سازد

💡 پر و بال تذروان محبت بسته دیوانم که سروستان بود از مصرع برجسته دیوانم