بازدارندگی

{deterrence} [علوم سیاسی و روابط بین الملل] مهار نظامی دشمن با سلاح های کشتار جمعی به طوری که حریف جرئت حمله به کشور مقابل را نداشته باشد

بازدارندگی (deterrence)
مفهوم شالوده ای در رقابت تسلیحات هسته ای؛ اعتقاد به این که یک مهاجم بالقوه با علم به این که حریف قادر است خسارت جبران ناپذیری در یک حملۀ تلافی جویانه به او وارد کند، جرأت اقدام به نخستین ضربه را در حملۀ هسته ای نخواهد داشت. این آموزه به مفهوم اضمحلال حتمی طرفینشناخته می شود. سه شاخص اساسی بازدارندگی عبارت اند از قابلیت اقدام، باورپذیری، و اراده به اقدام.

💡 در طول جنگ جهانی دوم لیدل هارت برای روزنامه دیلی میل مطلب می‌نوشت. وی پس از جنگ نسبت به بازدارندگی هسته‌ای مشکوک بود و بر حفظ نیروی نظامی متعارف تأکید داشت اما در عین حال مخالف یک «جنگ تمام عیار» در دوران هسته‌ای بود. وی در سال ۱۹۶۶ لقب شوالیه را از ملکه الیزابت دوم دریافت کرد.

💡 موضوعات مختلفی که مارکز در این سخنرانی مطرح کرد انعکاسی هستند از داستان‌های کوتاه و رمان‌های نویسنده. او به تاریخ استعمار، دورهٔ پسااستعماری و بازدارندگی فرهنگ آمریکای لاتین اشاره کرد و به ویژه از آن دسته کشورهای آمریکای لاتین سخن گفت که سیاست خارجی تأثیر منفی بر آنها گذاشته‌است.

💡 در تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، روسیه تسلیحات عملیاتی در اختیار دارد و از آنها برای نبرد استفاده می‌کند. کرملین تسلیحات برین‌صوت جدید خود را، «قادر به غلبه بر همه سامانه‌های دفاع موشکی خارجی» در کنار مفهوم بازدارندگی پیشاهسته‌ای توصیف می‌کند که بخشی از دکترین نظامی رسمی روسیه از سال ۲۰۱۴ است.