( تعبداً ) تعبداً. [ ت َ ع َب ْ ب ُ دَن ْ ] ( ع ق ) از روی تعبد و بندگی و بطور بندگی و اجبار، نه بطور آزادی و خواهش. ( ناظم الاطباء ). بی دلیل و بی پرسش از چون و چرا. از راه بندگی. به امر. چون بندگان. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به تعبد شود.
از روی تعبد کور کورانه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 توجه به اين نكته نيز لازم است كه آنچه واجب استاصل سجده مى باشد، اما ذكر آن مستحب است، در روايتى مى خوانيم كه در سجده اين ذكر رابگويد لا اله الا الله حقا حقا، لا اله الا الله ايمانا و تصديقا، لا اله الا الله عبودية و رقاسجدت لك يا رب تعبدا و رقا، لا مستنكفا و لامستكبرابل انا عبد ذليل خائف مستجير.
💡 بـعـضـى مـسـاله تـثـليـث را از نـظـر عـقـلنـامـفـهـوم خـوانـدنـد و مـعتقد شدند كه بايد تعبدا آن را پذيرفت و بعضى براى توجيهمـنـطـقى آن به سخنان بياساسى دست زدند، خلاصه همه آنها چون نديدند حقيقت - يا چوننـخـواسـتـنـد حقيقت - ره افسانه زدند! در آيه بعد با صراحت مى گويد: هرگز براى خداشـايـسـتـه نـبـود فـرزندى انتخاب كند او منزه و پاك از چنين چيزى است ) (ما كان لله انيتخذ من ولد
💡 عده اى از دانشمندان مسيحى مذهب هم به اين معنا اعتراف نموده اند كه امرى غيرمعقول است. ولى در آخر آن را اينطور توجيه كرده اند كهمسائل دينى را بايد تعبدا قبول كرد، و اين اختصاص بهمسائل نامبرده در مسيحيت ندارد، چه بسا از مسائل ساير اديان نيز هست كهعقل آنها را محال مى داند، و در عين حال مردم به آنها معتقدند.
💡 امام باقر (ع ) فرمود: امام سجاد (ع ) رو به صحرا نهاد و يكى از غلاماتش در پى اوروان شد. چون به حضرت رسيد او را بر روى سنگى ناهموار درحال سجده ديد. گوش فرا داد و شنيد كه حضرت در سجده مى فرمايد: (لااله الاالله حقاحقا، لا اله الاالله تعبدا و رقا، لااله الاالله ايمانا و صدقا) و آن را هزار مرتبه تكرارمى كرد، سپس سر از سجده برداشت. (بحارالانوار، ج 85، ص 166).
