تضع

تضع. [ ت ُ / ت ُ ض ُ ] ( ع مص ) ( از «وض ع » ) در آخر پاکی آبستن شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). در آخر طهر و ابتدای حیض آبستن گردیدن زن. یقال: ماحملته امه وضعاً و تضعاً. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

در آخر پاکی آبستن شدن یا کم شدن مال کسی.

[ویکی الکتاب] معنی تَضَعُ: فرو می نهد-می اندازد(مؤنث)
معنی تَضَعَ: که فرو نهد(درجمله"حَتَّیٰ تَضَعَ ﭐلْحَرْبُ أَوْزَارَهَا "یعنی تا جنگ فرو کش کند)
معنی لَا تَضَعُ: فرو نمی نهد-نمی اندازد(عبارت "وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَیٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ "یعنی هیچ مادهای باردار نمیشود و بارش را نمی نهد مگر به علم او)
ریشه کلمه:
وضع (۲۶ بار)
گذاشتن. مثل گذاشتن بار به زمین.. هر باردار بارش را می‏گذارد..مراد از وضع چنانکه گفته‏اند ایجاد است مثل. که به معنی احداث و ساخته شدن است. *. ایضاع به معنی سرعت در سیر است. ظاهرا مراد از آن در آیه سرعت وضع است یعنی: اگر منافقان با شما به جنگ خارج می‏شدند جز تباهی نمی‏افزودند و به سرعت در میان شما منازعه و سستی می‏افکندند و به شما فتنه آرزو می‏کردند. موضع: مصدر میمی و اسم مکان است. از آنانکه یهودی شدند کلمات را از مواضع خود کنار و منحرف می‏کنندرجوع شود به «حرف - تحریف» *. در آن بهشت سریرهایی است بالا رفته و قدحهایی است گذاشته شده (درکنار چشمه‏ها و نحو آن )

💡 (قبل از نماز فجر و در نيمروز هنگامى كه لباسهاى (معمولى ) خود را بيرون مى آوريد،و بـعـد از نـمـاز عـشاء) (من قبل صلوة الفجر و حين تضعون ثيابكم من الظهيرة و من بعدصلوة العشاء).

💡 سپس وارد چهارمين و پنجمين مرحله حيات انسان شده، موضوع باردارى مادران و وضعحمل آنها را پيش كشيده، مى گويد: (هيچ جنس مادهاى باردار نمى شود و وضعحمل نمى كند مگر به علم پروردگار) (و ماتحمل من انثى و لا تضع الا بعلمه ).

💡 سـپـس در دنـباله آيه مى افزايد: (اين وضع بايد همچنان ادامه يابد، و دشمنان را بايدهـمـچـنـان بـكـوبـيد، و گروهى را به اسارت درآوريد تا جنگ بار سنگين خود را بر زميننهد) (حتى تضع الحرب اوزارها).

💡 اتل ما اوحى من الكتاب و اقم الصلوة ان الصلوة تنهى عن الفحشاء و المنكر و لذكرالله اكبر و الله يعلم ما تضعون (362)

💡 ... و اياكم و الاخلاق الدنيه فانها تضع الشريف و تهدم المجد (77)