تاریخ مصر
لغت نامه دهخدا
تاریخ مصر. [ خ ِ م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حسن تقی زاده در کتاب گاه شماری آرد: از ابتداء تاریخ مصر یعنی سلسله اول فراعنه سال شمسی 365روزه جاری بوده است و الحاق خمسه مسترقه ( اِپاگومن یا ابوغمنا به اصطلاح مؤلفین اسلامی ) از قدیمترین ادوار تاریخ دیده میشود ولی ظاهراً قبل از آن باز سال قمری در عهد قبل التاریخی معمول بوده و شاید بعدها سال 360روزه ( با 36 عشره ) و بعد سال 365روزه دایر شده است.
بعضی عقیده دارند که ماههای قمری باز در جنب سال شمسی باقی وپهلو بپهلو جاری بوده و در هر موقع که روز معینی ازماه قمری با همان روز از سال شمسی و ماه 30روزه مطابق می افتاد و آن روز عید گرفته میشد. نخست سال به 72 خمسه و 36 عشره تقسیم میشده و بعد که سال 365روزه اتخاذ گردید یک خمسه هم برسال اضافه کردند و 73 خمسه شد. روزهای ماه اسمی داشته و هر یک بخداوندی منسوب بود. روز آخر ماه را «الک » می نامیدند ( مثل سلخ در ماه عربی و اسم مخصوص آخرماه در ماه های پارسی قدیم ). اول سال اساساً از موقعبالا آمدن نیل و اولین طلوع صبحی شعرای یمانی بوده که نزدیک بهم وقوع می یافته ( مدتی مدید در 19یا20 ژوئیه، تموز رومی ) و در ابتدای امر اول ماه توت مصری در همین نقطه بوده است، ایام خمسه مسترقه نحس بوده و هر روز از آن به اسم یکی از خدایان بود. این پنج روز مخصوص عید اموات بوده است و در کتیبه ها از عهد سلسله پنجم فراعنه دیده میشود. برای عودت سال بنقطه اصلی خود یک دوره 1460ساله داشتند که دوره «سوثی » ( یعنی شعرائی ) می گفتند و عبارت بود از مدت لازم برای عودت اول ماه توت ( اولین ماه سال مصری ) به اولین روز طلوع صبحی شعری و سر این دوره جشنی برپا میشده. بعضی قرائن و آثار دلالت بر این دارد که در نزد کاهنان سال ثابتی هم وجود داشته است که با موقع اولین طلوع صبحی شعری شروع میشد و این طبقه عید نیل و عید خرمن را با آن سال تعیین و اعلام می کردند، مردم در حفظ سال ناقصه 365 روز و عدم تغییر آن با کبیسه و غیره بیش از اندازه متعصب بودند و حتی پادشاه قبل از جلوس خود بایستی قسم بخورد که تغییری در گاه شماری ندهد و اعمال مذهبی بایستی با همان سال سیار مجری گردد. تا سال 238 ق.م. ابداً کبیسه اجازه داده نمیشد. مصریها اعیاد زیادی در ماهها داشتند و هر عیدی با فرشته یا خداوند آن ماه مربوط و به اسم آن بود. 19 ماه توت ( یعنی اولین ماه سال ) عید توت نامیده میشد که عید بزرگ اموات بود چنانکه گفته شد در دوره های اولی، اول ماه توت که در اصل موقع طلوع صبحی شعری و فیضان رود نیل بوده و پس از هر 1460 سال باز بهمان موقع یا حوالی آن میافتاد عید سر سال بوده ولی بعدها که بمرور زمان دیگر نه طلوع صبحی شعری و نه بالا آمدن نیل در 19 ژوئیه یا حوالی آن نبود روز اول ماه دوازدهم عید سر سال نامیده میشد و عید همه خدایان و عید علیاحضرت نیز بود. از این قرار ظاهراً همه ماههای سال بمیزان یک ماه از موقع اصلی خود ( حتی در سر دوره ) جلو افتاده بودند. مبداء اتخاذ سال مصری 365روزه بشکلی که ذکر شد باید در آغاز یکی از دوره های 460ساله سوثی بوده باشد و چون آخرین دوره «سوثی » بموجب اخباری که بما رسیده در سال 139 م. خاتمه یافته است لهذا مبداء تأسیس این سال باید در یکی از سالهای 1221 و 2681 و 4141 ق.م. واقع شده باشد، اغلب، تاریخ اخیر را ترجیح داده اند بدلایلی که ذکرش موجب اطناب میشود. ظاهراً مصریها از قرن 13 ق.م. به این طرف 15 ماه توت را اول سال ثابت قرار دادند. ( گاه شماری صص 91 - 93 ). بیرونی درالتفهیم آرد:... و اما ماههای قبطیان آغاز سر سال ایشان به اول دیماه پارسیان یکی است و هر ماهی با ماهی از آن هر دوران تا به آخر آبانماه، آنگه از پس مخالف شوند از قبل مخالفی جایگاه پنج روز افزونی، آنک از آبانماه نه اند چنانک عامه پندارند. ولکن از پس اونهاده است، زیرا که نوبت آخرین بهیزکها که پارسیان کردند آبانماه را بود. و این پنج روز دزدیده که آنرانیز «اندرگاه » خوانند از پس آبانماه نهادند تا نشانی باشد آن ماه را که دو بار کرده آمد و این عادت ایشان بوده است بهر ماهی که او را نوبت بهیزک بودی که این مسترقه دزدیده به آخر او نهادندی. ( التفهیم چ جلال همایی صص 231 - 232 )... و قبطیان که اهل مصرند این چهاریک ِ روز را پیش از زمانه «اغسطس » یله کردندی تااز وی سالی تمام حاصل شدی بهزار و چهار صد و شصت سال. آنگه از جمله سالهای تاریخ یک سال افکندندی، زیرا که همانست اگر یکی افکنند یا یکی بر سالها افزایندآنگه دو سال را یکی شمرند... ( التفهیم ایضاً ص 222 ).
دانشنامه عمومی
تاریخ مصر را می توان به دوره های زیر بخش بندی کرد:
• مصر پیش از تاریخ
• تاریخ مصر باستان
• دوره آغازین دودمانی مصر: سی و یکم تا بیست و هفتمین سده قبل از میلاد مسیح
• پادشاهی کهن مصر: بیست و هفتمین تا بیست و دومین سده قبل از میلاد مسیح
• دوره نخست میانی مصر: بیست و دومین تا بیست و یکمین سده قبل از میلاد مسیح
• پادشاهی میانه مصر: بیست و یکمین تا هفدهمین سده قبل از میلاد مسیح
• دوره دوم میانی مصر: سال ۱۶۴۰ تا ۱۵۷۰ قبل از میلاد مسیح
• پادشاهی نوین مصر: ۱۵۷۰ تا ۱۰۷۰ قبل از میلاد مسیح
• دوره سوم میانی مصر و ۱۰۷۰ تا ۶۶۴ قبل از میلاد مسیح
• دوره آخر مصر باستان
• تاریخ مصر هخامنشی: ۵۲۵ تا ۴۰۲ قبل از میلاد مسیح و ۳۴۳ تا ۳۳۲ قبل از میلاد مسیح
• تاریخ مصر بطلمیوسی: ۳۳۲ تا ۳۰ قبل از میلاد مسیح
• تاریخ مصر رومی: ۳۰ قبل از میلاد مسیح تا ۳۹۵ بعد از میلاد مسیح
• مصر بیزانتین : ۳۹۵ تا ۶۲۱
• تاریخ مصر ساسانی ( جنگ شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس ( ۶۰۲–۶۲۸ ) ) : ۶۲۱ تا ۶۲۸
• مصر بیزانتین ( بازپسگیری مصر ): ۶۲۸ تا ۶۴۵
• تاریخ مصر اسلامی: ۶۳۹ تا ۱۲۵۰
• سلطنت مملوک ( مصر ): ۱۲۵۰ تا ۱۵۱۷
• تاریخ مصر عثمانی: ۱۵۱۷ تا ۱۸۰۵
• تاریخ مصر سلسله محمدعلی: ۱۸۰۵ تا ۱۸۸۲
• تاریخ مصر مدرن: از ۱۸۸۲
جمله سازی با تاریخ مصر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دودمان چهارم مصر باستان دورهای از تاریخ مصر است که به عنوان «دوران طلایی» پادشاهی کهن شناخته میشود. این دوران میان سالهای ۲۶۱۳ تا ۲۴۹۹ پیش از میلاد بود و در آن مصر دورهای از صلح و فراوانی و عظمت را تجربه میکرد و روابط تجاری با کشورهای خارجی افزایش یافت.
💡 دوره دوم میانی مصر باستان دورهای از تاریخ مصر است که در آن این کشور پس از آرامش نسبی پادشاهی میانه دوباره وارد دورانی از گسستگی و عدم یکپارچگی شد. این دوره میان پادشاهی میانه و پادشاهی نوین قرار گرفته. این دوره به دلیل ظهور هیکسوسها و نقش آنها در پدید آمدن دودمانهای پانزدهم و شانزدهم نیز مورد توجه است.
💡 پادشاهی نوین مصر دورهای تاریخی از مصر باستان میان سدههای ۱۶ تا ۱۱ پیش از میلاد مسیح است که دودمانهای پادشاهی هجدهم، نوزدهم، و بیستم این کشور را پوشش میدهد. پادشاهی نوین پس از دوره موسوم به «دوره میانی دوم» مستقر شد و نابودیش نیز همراه با آمدن دوره سوم میانی بود. این هنگام از تاریخ مصر شاهد بیشترین ثروت و اوج قدرت شاهنشاهی باستانی مصر بود.
💡 پادشاهی نوین مصر، که از آن با نام امپراتوری مصر نیز یاد میشود، دورهای تاریخی از مصر باستان میان سدههای ۱۶ام تا ۱۱ام پیش از میلاد مسیح است که دودمانهای پادشاهی هجدهم، نوزدهم، و بیستم این کشور را پوشش میدهد. پادشاهی نوین پس از دوره موسوم به «دوره میانی دوم» مستقر شد و نابودیاش نیز همراه با آمدن دوره سوم میانی بود. این هنگام از تاریخ مصر شاهد بیشترین ثروت و اوج قدرت شاهنشاهی باستانی مصر بود.
💡 «حتشپسوت» در واقع تنها زنی بود که در مصر باستان به تنهایی نقش ملکه و پادشاه را بازی میکرد و نزدیک به ۳۵۰۰ سال پیش، چندین سال به حکمرانی در این منطقه پرداخت و یکی از قدرتمندترین و بزرگترین فرعونهای تاریخ مصر بود.