ابراهیم قطیفی

ابراهیم قطیفی. [ اِ م ِ ق َ ] ( اِخ ) ابواسماعیل ابراهیم بن سلیمان قطیفی بحرانی. فقیه شیعی، معاصر با محقق ثانی. در قرن دهم هجری در نجف میزیسته. از کتب او رساله سراج الوهاج در رد خراجیه محقق ثانی، معروف است و به طبع رسیده و دیگر الهادی الی سبیل الرشاد فی شرح الارشاد و نفحات الفوائد و رساله ای در احکام رضاع و شرح الفیه شهید و تعلیقات بر شرایع و ارشاد و غیر آن. وی تا سال 944 هَ.ق. حیات داشته.

[ویکی فقه] شهر قطیف
شیخ ابراهیم اهل قطیف و ساکن بحرین بود. و به نوشته اکثر نویسندگان بیشتر تحصیلاتش را در حوزه بحرین به پایان رساند.
معجم رجال الفکر والادب فی النجف، محمد هادی امینی، ج۳، ص۱۰۰۲.
۱ ـ شیخ ابراهیم بن حسن دراق (وراق): وی از فقها و محدثان قرن دهم هجری و از اساتید شیخ ابراهیم قطیفی بود. قطیفی در اجازات خود از وی به عنوان «اوثق مشایخ» یاد کرده است. درضمن کتاب «معدن العرفان فی فقه مجمع البیان لعلوم القرآن» (از ابتداء تا انتهای فقه) از یادگارهای اوست که نسخه خطی اش در کتابخانه دانشگاه لس آنجلس نگهداری می شود.
احیاء الداثر، آقا بزرگ تهرانی، ص۳.
برای آشنایی با مقام علمی و معنوی ستاره قطیف به دیدگاه چند تن از نویسندگان و اندیشمندان توجه می کنیم:عبدالله افندی رحمة الله علیه: «پیشوای فقیه، فاضل عالم کامل محقق مدقق، معاصر شیخ علی کرکی، دانشوری پارسا و عابد بوده و به پرهیزکاری و دیگر صفات پسندیده شهرت داشته و به طور کلی ترک دنیا گفته....»
ریاض العلماء، ج۱، ص۱۵.
...

💡 تشکیل حکومت صفوی به عنوان نخستین حکومت شیعی، با انگیزه رقابت هویتی با عثمانیان، زمینه تجدید نظر فقیهان در اختصاصات امام معصوم را فراهم آورد. فقیهان عراق و در رأس آنان شیخ ابراهیم قطیفی به جهت نامشروع دانستن تأسیس حکومت در دوره غیبت امام معصوم و این که این امر و فروع دیگر آن از اختصاصات امام معصوم است از همکاری با شاهان صفوی خودداری کردند. در نقطه مقابل، تعداد زیادی از فقیهان جبل عامل و در رأسشان شیخ علی کرکی با استجابت دعوت صفویان به ایران مهاجرت کردند و زمینه ایجاد شاهنشاهی شیعی را فراهم آوردند. کرکی برای این منظور به تغییر آرای مختلف فقهی که مورد نیاز حکومت صفوی بود، پرداخت. جواز اقامه نماز جمعه یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این تغییرات بود.

💡 عزالدین آملی با نام کامل عزٌالدین بن جعفر بن شمس الدین آملی، عالم شیعه، ریاضیدان، سده دهم هجری قمری از مردمان طبرستان بود، عزالدین معاصر شاه طهماسب صفوی و ملازم تاج‌الدین حسن وزیر مازندرانی و همدرس محقق کرکی و ابراهیم قطیفی بود که هر سه از شاگردان علی بن هلال جزائری به شمار می‌رفتند. وی در شهر ساری وفات یافت و در همان‌جا دفن شد.