[ویکی فقه] حربی، ابواسحاق ابراهیم بن اسحاق، عالم و محدّث حنبلی خراسانی الاصل ساکن بغداد، در قرن سوم می باشد.
به نوشته خطیب بغدادی،
خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۶، ص۵۲۳.
اصل حربی از مرو بود، ولی در بغداد سکونت داشت.
خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۶، ص۵۲۳ـ ۵۲۴.
مادر حربی از قبیله تغلبیه بود. سبب شهرت او به حربی، طبق گفته خود او اقامتش در محله حربیه، در بخش غربی بغداد، بوده است.
عبدالکریم بن محمد سمعانی، الانساب، ج۲، ص۱۹۷، چاپ عبداللّه عمر بارودی، بیروت ۱۴۰۸/ ۱۹۸۸.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میرزا محمدتقی نوری و علی بن قطب الدین بهبهانی توسط سید محمدباقر شفتی طارمی زنجانی (اصفهانی)، ملقب به حجه الاسلام، تفسیق (اصرار بر گناهان یا ترک مروت توسط شخص) شدند. میرزا محمدتقی نوری از شاگردان حاج محمدابراهیم کرباسی (حاج ابراهیم بن محمدحسن خراسانی کاخی، ۱۱۸۰ ق. اصفهان) بود و حدت ادارکی داشت؛ و تقویت از اقوال ضعاف مینمود؛ مانند این که در مضاف، قایل است به این که نجاست، از اسفل به اعلا سرایت میکند (بیماری از مریض به سالم منتقل میشود) و حال این که، این قول خلاف مشهور است.
💡 البته اقدامات مأمون از جمله ولایت عهدی علی بن موسیالرضا، امام هشتم شیعه، طغیان عراقیان وفادار به خلافت علیه قدرت یابی علویان و تسلط ایرانیان، بهویژه اهالی خراسان، بر امور حکومت را در پی داشت، که به صورت رویگردانی عباسیانِ مستقر در بغداد از مأمون و نصب عمویش، ابراهیم بن مهدی، به خلافت نمودار شد. به علت وخامت اوضاع، مأمون به سوی بغداد حرکت کرد و بنابر برخی روایات نقشهٔ قتل فضل بن سهل (۲۰۲ ه.ق/ ۸۱۸ م) و علی بن موسیالرضا را طراحی و عملی کرد، تا به مخالفتها علیه خود پایان دهد. مأمون پس از انجام این اعمال، با نگارش نامهای در صدد دلجویی از مردم بغداد و خاندان بنیعباس برآمد.
