سهرورد

سهرورد. [ س ُ رَ وَ] ( اِخ ) یکی از دهستانهای بخش قیدار شهرستان زنجان و آن در قسمت مرکزی بخش در دره و دامنه های جنوبی کوه قیدار واقع است و مرکب است از 25 آبادی بزرگ و کوچک که حدود 12000 تن سکنه دارد. مرکز دهستان قصبه کرسف است. سابقاً شهری کوچک بود. ( فرهنگ فارسی معین ).

یکی ازدهستانهای بخش قیدار شهرستان زنجان و آن در قسمت مرکزی بخش در دره و دامنه های جنوبی کوه قیدار واقع است و مرکب است از ۲۵ آبادی بزرگ و کوچک که حدود ۱۲٠٠٠ تن سکنه دارد. مرکز دهستان قصبه کرسف است توضیح سابقا شهر ی کوچک بود.
یکی از دهستانهای بخش قیدار شهرستان زنجان و آن در قسمت مرکزی بخش در دره و دامنه های جنوبی کوه قیدار واقع است

سُهرَوَرد شهری تاریخی و گردشگری واقع در شهرستان خدابنده استان زنجان می باشد. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۷۱۰۰ نفر در ۲۴ کیلومتری شهر قیدار قرار دارد.
سُهرَوَرد دارای طبیعت بکر و پوشش گیاهی بی نظیر است و از نظر جغرافیایی از جنوب به شهر گرماب از غرب به شهر بیجار کردستان، و از شرق به شهر قیدار متصل می گردد. دین مردم سهرورد مسلمان و پیرو مذهب شیعه بوده و به زبان ترکی آذربایجانی سخن می گویند. سهرورد تا سال ۱۳۸۷ه‍. ش روستا بود و در این سال به شهر ارتقاء یافت.
محمد مهریار در خصوص نامگذاری سهرورد گفته است که:
" «سهرورد» مرکب از دو جزء است: سهر + ورد. جزء اول همان «سرخ» است که از صورت «سوخر» به صورت «سهر» تحول و تطور یافته است و در این شکی نیست. اما جزء دوم «ورد» در عربی از واژگان دخیل است و از پهلوی «ورت» گرفته شده و به معنای «گل» است و بنابراین واژهٔ سهرورد درست به معنای «سرخ گل» است که نام مناسب و زیبایی برای نام گذاری محل است و …"
تئودور نلدکه و بعداً یوزف مارکوارت، بر این باورند که سهرورد برگرفته از نام سهراب است و شکل پیشینی آن سهراب گرد یا شبیه به آن بوده است.
سهرورد پیشینه ای تاریخی داشته و زادگاه بزرگانی همچون شیخ شهاب الدین سهروردی است. ابن حوقل دربارهٔ این شهر می نویسد: «از جانب سلطان امیر یا عاملی جهت رسیدگی به اموال در آنجا نیست و فراخی معیشت و ارزانی و موقعیت خوب بر اهمیت آن افزوده و شهر پربرکت و حاصل خیز است و مردمانش اغلب کُرداند، و بیشتر سکنهٔ آن در سابق از خوارج بودند و سپس از آنجا رفته اند و گروهی نیز به سبب وطن پرستی، خفت و خواری را پذیرفته اند و شهری است استوار و دارای حصار»
این شهر تا سدهٔ هفتم هجری آباد بوده که در اثر حملهٔ مغول ها آسیب دیده است.
• شهاب الدین سهروردی، فیلسوف معروف ملقب به شیخ اشراق، شیخ مقتول و شیخ شهید ( ۵۴۹–۵۸۷ ق / ۱۱۵۴–۱۱۹۱ م )
• شهاب الدین عمر سهروردی از معروف ترین شیوخ تصوف ( ۵۴۲–۶۳۲ قمری )
• ابوالنجیب سهروردی از مشایخ صوفیه در قرن ششم هجری و از فقها و واعظان شافعی ( ۴۹۰–۵۶۳ )
• احمد سهروردی از خوشنویسان برجسته دوره ایلخانی، شاگرد یاقوت مستعصمی. ۶۴۵هجری قمری وفات احتمالاً ۷۴۱
از صنایع دستی سهرورد می توان به قالی، گلیم و جاجیم اشاره کرد.

💡 خیابان هویزه یا خیابان تَکش، با شماره‌گذاری خیابان ۱۵۱۴ تهران خیابانی شرقی - غربی و بالعکس و به موازات خیابان خرمشهر (آپادانا) است که در منطقهٔ ۷ شهرداری تهران واقع شده و خیابان صابونچی (مهناز) را به خیابان شریعتی متصل می‌سازد.خیابان سهروردی شمالی، هویزه را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌کند.

💡 خیابان سهروردی جنوبی در محدودهٔ طرح ترافیک قرار گرفته و تمام خیابان‌های شمالی، شرقی و غربی منتهی به آن توسط دوربین‌های مکانیزه کنترل می‌شوند. اما خیابان سهروردی شمالی از این قاعده مستثنا بوده و فقط در محدودهٔ طرح زوج و فرد واقع شده‌است.

💡 مکتب فلسفی اشراق توسط شهاب‌الدین یحیی سهروردی یا شیخ‌الاشراق در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم ارائه شد. وی در کتاب حکمت‌الاشراق به اصول و فروغ این نظریه پرداخته‌است. سهروردی در ضمن تحصیل چنین استنباط کرد که موجودات دنیا از نور به وجود آمده و انوار به یکدیگر می‌تابد و آن تابش متقابل را اشراق خواند و به همین جهت لقب «شیخ اشراق» را یافت.

💡 تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام و بعده یا نزهة الارواح و روضة الافراح کتابی عربی اثر شمس‌الدین شهرزوری در تاریخ فلسفه است. اطلاعات موجود در این کتاب دربارهٔ سهروردی به علت قرابت زمان نگارش کتاب و زمان زندگی سهروردی اهمیت زیادی دارند. این کتاب در اوایل قرن یازدهم هجری قمری به دستور جهانگیر گورکانی توسط مقصودعلی تبریزی به فارسی برگردانده شد.

💡 تپه قالا یالی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خدابنده، بخش مرکزی، روستای سهرورد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.