دون پرور

دون پرور. [ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) رذل پرور. که به پرورش دونان بپردازد:
بخاییدش از کینه دندان به زهر
که دون پرور است این فرومایه دهر.سعدی ( بوستان ).زمانه نیست مگر رذل جوی و رذل پرست
ستاره نیست مگر دون نواز و دون پرور.قاآنی.- امثال:
دنیا دون پرور است. ( امثال و حکم دهخدا ).
- روزگار یا گردون یا دهر دون پرور؛ روزگار سفله پرور:
من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دست
کی طمع در گردش گردون دون پرور کنم.حافظ.سماط دهر دون پرور ندارد شهد آسایش
مذاق حرص و آز ایدون بشو از تلخ و از شورش.حافظ.ز دست فتنه این اختران بی معنی
ز دام عشوه این روزگار دون پرور.؟

رذل پرور. که به پرورش دونان بپردازد.

💡 پیش هر کس شکوه از گردون دون پرور مکن دفتر جمع دل غمدیده را ابتر مکن

💡 بی خبر میرود این شبرو بی پروا ناگهان میکشد این گیتی دون پرور

💡 اف بدرود هر دون پرور که زینب عاقبت سر برهنه رو به سوی کوچه و بازار کرد

💡 ازچه رو بی هنران ای فلک دون پرور همه در راحت و ارباب هنر در آزار

💡 آنچه کالای شرف بد یا متاع آدمیت چرخ دون پرور ز سوئی برد و خصم دون ز یکسو

💡 فلک که باشد دانا گداز و دون پرور مرا چرا بگدازد مگر نیم نادان